Roeien is een sport die je individueel of in ploegverband kan beoefenen.
De 8 is een van de meest bekende roeiboten als je de samenleving naar roeien vraagt. Het grappige is dat iedereen aan 8 mannen, of 8 vrouwen in een boot denkt. Maar nee de 8 bestaat uit 9!. De stuurman of stuurvrouw zit ook in de boot. Dus met 8 roeisters en 1 stuurvrouw komen we eigenlijk op 9.

In Nederland heeft de 8 een gouden historie nadat de mannen acht op de Olympische Spelen van Atlanta, in 1996, de gouden medaille heeft gewonnen. Nadat in 1928 vrouwen mochten deelnemen aan de Olympische Spelen moesten we lang wachten op Nederlands vrouwen succes in de vrouwen acht. In 1984 werd de eerste olympische medaille gewonnen bij de vrouwen acht namelijk BRONS. Verder zijn er medailles gewonnen op de Olympische Spelen van 2000 (ZILVER), 2004 (BRONS) en 2008 (ZILVER). Je komt nu waarschijnlijk tot de conclusie van; “nog geen GOUD bij de vrouwen”. Precies, en dat is nu ook onze missie!.

Na het succes in 2000 is er geprobeerd een frisse start te maken met nieuwe jonge talenten met oog op 2004. Maar na een tegenvallend resultaat in 2001 was er geen vrouwen acht in 2002 en 2003 op de Wereld Kampioenschappen. Geen Olympische droom met daarin een vrouwenacht en dat terwijl in 2000 het nog zo succesvol was. Toch is er in 2004 vrij laat voor de Olympische Spelen nog een dames acht gevormd. Met een paar maanden trainen werden verschillende boten samengevoegd om alle kansen op de 8 in te zetten. Dit was een goede beslissing want na een spannende finale wonnen de dames brons. De dames hadden daarna nog maar één droom; er in 2008 weer bij zijn.

In 2005 werd met een op drie plaatsen gewijzigde acht (t.o.v. 2004) BRONS gewonnen op de Wereld Kampioenschappen in Japan. Een nieuwe olympische cyclus was aangebroken. Helaas lag er in 2006 geen vrouwen acht aan de start bij het WK, maar werd er voor deelname in kleinere nummers gekozen. Dit zonder succes. Het jaar daarop werd oud coach, en bijna altijd garantie voor succes, René Mijnders (goud 1996, zilver 2000, brons 2004) weer als vrouwen acht coach aangesteld. Met het resultaat dat er in 2007 weer een vrouwen acht aan de start lag op het WK. Na successen op Wereld Bekers slaagde ze er op het WK toch niet in om direct een ticket te bemachtigen voor de Olympische Spelen (‘08), door 7de te worden. Het was een jaar vol hoogtepunten maar ook tegenslagen. Toch bleef de Olympische gedachte bestaan onder de roeiers, coach en roeibond, om in de vrouwen acht weer op het podium te komen. Dus in 2008 was er een duidelijk doel: kwalificeren voor de spelen en een missie: GOUD voor de boeg.

De groep bestond uit een groot aantal ervaren roeisters waarvan er zelfs 6 (inclusief stuurvrouw) al succesvol waren in Athene (OS 2004 met brons). Dus vol moed ging men de winter in met het resultaat op het Olympisch Kwalificatie Toernooi een van de twee overgebleven tickets, na een spannende strijd, te bemachtigen! En het resultaat tijden de OS in Beijing was de bekroning op al het harde werk. De zilveren race, die vooral in de boeken staat als de snelste laatste 500m interval ooit bij de vrouwen acht, heeft de Roemenie naar de derde plek verwezen en de Amerikanen het verwachte goud gebracht. 

Na brons komt zilver, en na zilver zou je zeggen komt goud! Toch was het voor vele dames in 2009 het einde van hun roeicarrière. Van de 9 dames besloten er nog maar 2 vervolg te geven aan hun roeidromen. Tevens kwam er een nieuwe bondscoach. Susannah Chayes ging van de lichte mannen naar de vrouwen. Een nieuwe missie in de vrouwen acht leek in 2009 bijna niet lukken. Toch bleek er nieuw talent genoeg in Nederland en werd er geïnvesteerd in een brede groep. Tijdens de Nederlandse Kampioenschappen werd er zonder enige verwachting een vrouwen acht en vrouwen vier zonder gevormd. Na matige resultaten in kleinere (scull) boten bleek de samenvoeging van deze vrouwen in de acht een succes. En mochten we tijdens de 3de Wereld Beker ons in de vrouwen acht (die teven dubbel startte in de vier zonder) internationaal meten. En het resultaat, dat er in de acht brons gewonnen werd en in de vier zonder zelfs goud!

Een nieuwe olympische cyclus was weer aangebroken. De vrouwen acht lag in 2009 met 2 “oudjes” en 7 “jonkies” (inclusief stuurvrouw) weer aan de start bij het WK. De 2 ervarene (oudjes) mochten zelfs samen met 2 nieuwe talenten (jonkies) in de vrouwen vier zonder dubbel starten. Dat wil zeggen een dubbel programma draaien tijdens het WK. Wat ook weer veel begrip en steun vraagt van de andere 4 dames die in de acht zitten en niet dubbel starten. Na het succes op de Wereld Beker wisten we dat de nieuwe acht zeker potentie had maar in tegenstelling tot de andere internationale achten, die nog veel Olympia gangers in hun boot hadden, zeker nog wat meer tijd nodig had om ervaring op te doen en meer power te ontwikkelen. De vier zonder bleek een gouden combinatie te zijn van ervaring en onbevangenheid. Want op de zaterdag finales haalde ze de wereld titel binnen. Dit gaf natuurlijk een enorme boost voor de volgende dag. En de andere 4 dames wilde niks liever dan ook op het podium te komen staan. Dus lag er nog een mooie uitdaging op zondag voor ons klaar. Met niks te verliezen en 4 “golden girls” aan boord ging men onbevangen van start. Deze nieuwe acht heeft als grootste kracht dat er harde werkers in zitten en de “niet lullen maar gewoon doen” mentaliteit, echte racers! De mouwen werden opgestrookt en het gevecht werd aangegaan. Na een inspirerende race werd het brons gewonnen en was het gat met zilver en goud binnen de marge om het vizier op Londen 2012 te richten.

Het winnen van het brons in 2009 was een bijzondere prestatie, met een nieuwe groep, een nieuwe coach, en op het eerste WK al meteen op het podium staan!. De jonkies in de groep hebben ondertussen al snel leren leven met de Olympische missie. Met elkaar leven we nu elke dag, bijna elke minuut toe naar de Olympische Spelen van Londen in 2012! Zo gingen we vol moed het volgende roeiseizoen in. Maar 2010 begon met tegenslagen. De coach Susannah Chayes moest door gezondheidsredenen helaas gas terug nemen. Na een lange periode van onzekerheid was er een invaller gevonden. Helaas was dit niet de beste match. Aan het begin van het seizoen werd de groep verdeeld in een vrouwenacht en vrouwendubbel vier. Dit om iedereen individueel te laten ontwikkelen en ervaring op te doen. Ondanks de vrouwen acht nog redelijk aansluiting kon houden met de wereld top was het niet goed genoeg om de prestaties van vorig jaar te evenaren. En andere landen hadden zeker niet stil gezeten, dus werd na de laatste Wereld Beker, waar de vrouwen acht 4de werd, besloten om iedereen weer samen te voegen met de focus om de snelste vrouwen acht te maken. Tevens ging het met Susannah weer zo goed dat ze terug keerde als coach en wij met een nieuwe frisse start richting het WK konden toewerken.

Omdat het WK dit jaar in Nieuw Zeeland is, begint het toernooi pas op 31 oktober tot en met 7 november. Terwijl normaal het WK eind augustus plaatsvindt. Dit jaar hebben we dus te maken met een extra lang seizoen en daar waar roeiend Nederland in september vakantie heeft, en in oktober weer volop in training is voor het nieuwe seizoen, zitten wij nog volop in voorbereiding voor het WK van 2010.
Om de lange periode van half juli tot begin november te onderbreken is er gekozen om dit jaar voor het eerst met het Nederlands Team deel te nemen aan de Europese Kampioenschappen in Portugal van 10 tot en met 12 september. Daar heeft de vrouwen acht weer bewezen aansluiting te hebben met de wereld top door de zilveren medaille te winnen achter Roemenie en voor Duitsland. Ondanks dit mooie resultaat is er nog een hoop werk te doen voor de WK. De landen Amerika en Canada zullen daar weer aan de start liggen en daar is bij de laatste Wereld Beker wedstrijd in Luzern nog van verloren. Dus moeten we nog een stap maken willen we op het WK weer op het podium komen te staan!.

Op vrijdag 8 oktober vertrekken we richting Nieuw Zeeland voor een trainingskamp ter voorbereiding op het WK roeien dat op 31 oktober van start zal gaan op Lake Karapiro (North Island) in Nieuw Zeeland.