Alweer een week achter de rug. De tijd gaat snel en toch voelen we ons al helemaal thuis.
Hotel Oasi di Kufra ligt precies op het strookje land dat de scheiding vormt tussen Lago di Paola en de Tyrreense zee. Bij de zee vinden wij onze rust. We genieten hier van het italiaanse eten, de heerlijke koffie in de ligstoelen en de zon. Op het meer vinden onze afbeulsessies in de boot plaats. We draaien vooral veel volume, lange ED trainingen afgewisseld met krachttraining en trainingen waarin we competitieve stukken naast elkaar varen in tempo 18-22. Drie vieren en een twee naast elkaar. Niet alleen goed om weer te oefenen aan andere boten naast je, maar ook om de stuurkunsten bij te schaven.
Gisteren en vandaag hebben we weer voor het eerst in de acht gevaren.Het is nogal een kunst om de acht in het water te krijgen, aangezien het vlot net groot genoeg is voor een vier. Bovendien is het waterpeil inmiddels zo laag dat je de boot bijna in het water moet gooien vanaf het vlot. Na wat geploeter hebben we de acht in het water weten te krijgen, waarna Anne en de vier slagen door middel van acrobatische toeren hun plekje konden bereiken. Nadat we op een spiegelglad meer onze vertrouwde acht weer hebben kunnen warm roeien, konden we in tegengestelde volgorde onze trucjes weer uitvoeren om de boot eruit te halen.
De handen beginnen langzaam weer te wennen aan de arbeid op het water. De rolletjes tape vliegen er doorheen, bij de een wat harder dan bij de ander… Wanneer de handen echt even rust nodig hebben, is er gelukkig nog het rustgevende strand, dat ook uitermate geschikt is om op hard te lopen, met een verfrissende duik in de zee als afkoeler.
Het klinkt allemaal als een zeer zomerse bedoening. Toch is het ook hier nog steeds winter. Dit houdt in dat het kort licht is en we uiterlijk 17.30 van het water af moeten zijn. De paar uurtjes tussen de trainingen lijken voorbij te vliegen. Soms mag het goede Italiaanse leven best wat langer duren...
